Όταν σε πληγώνουν

Η αρνητική κατάσταση που δοκιμάζουμε προορίζεται να μας βοηθήσει να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας και ποια αγάπη άνευ όρων πραγματικά σημαίνει.

Το μίσος είναι μια συγκίνηση που προορίζεται να χρησιμοποιηθεί ως επιθετική υπεράσπιση ενάντια σε οποιαδήποτε μορφή κακού.

Είναι μια καταστρεπτική δύναμη ενάντια σε κάτι που είναι καταστρεπτικό προς εσάς.

Όταν αισθάνεστε το μίσος ή το θυμό, ακριβώς σημαίνει ότι κάποιος κάνει κάτι που σας βλάπτει.

Είναι μια μορφή μόνη αγάπης του εαυτού σας που επιδιώκει να σας προστατεύσει  αυστηρά  για οτιδήποτε που δεν είναι ευεργετικό για σας.

Δεν υπάρχει τίποτα λανθασμένο με τον τρόπο που αισθάνεστε επειδή οι συγκινήσεις σας εξυπηρετούν δεδομένου ότι ανατροφοδοτήστε και παρακινώντας δύναμη για να κινηθείτε προς αυτήν που είναι καλό στη ζωή.

Είναι πότε καταλαβαίνετε τι οι συγκινήσεις σας σας λένε, και ο λόγος για τον οποίο αισθάνεστε εκείνο τον τρόπο, ο οποίος επιτρέπει σε σας για να επιλύσει αληθινά όλα στον εσωτερικό κόσμο σας.

Ο λόγος για τον οποίο αισθάνεστε το μίσος και το θυμό είναι επειδή το πρόσωπο κάνει κάτι που σας βλάπτει.

Η αγάπη σας για τον εαυτό σας αποκρούει ενάντια σε μια τέτοια πράξη

Advertisements

6 Σχόλια »

  1. lina Said:

    ολα είναι τέλεια μεγάλες φιλοσοφίες

  2. In Buena Park, where a drunk driver recently killed Steve Uselton and his son, the Orange County Register reported that the police department received a $200,000 federal grant from the state Office of Transportation Safety; the money will be used for DUI and driver’s-license checkpoints.

  3. Simply want to say your article is as amazing. The clarity in your post is just great and i can assume you’re an expert on this subject. Fine with your permission allow me to grab your feed to keep up to date with forthcoming post. Thanks a million and please keep up the gratifying work.

  4. You are my breathing in, I have few blogs and infrequently run out from to post .

  5. ImMNW3 I am so grateful for your blog post.Really thank you! Really Cool.

  6. Ανώνυμος Said:

    Απο MC44

    Το μονο που θελω να συμπληρωσω στο κειμενο με το οποιο συμφωνω απολυτως ειναι τα εξης:
    Α) Οι εσωτεριστες-ψυχολογοι (δηλαδη οχι ψυχολογοι με την κλασσικη εννοια του ορου) συχνα συνδεουν τον θυμο με τον φοβο.
    Με γενικη φιλοσοφια: Οτι οι ενεργειες ειναι οι εξης δυο:
    η αγαπη κ ο φοβος (οχι ο θυμος η’ το μισος). Μαλιστα τον θυμο τον «μεταφραζουν» ως φοβο γιατι προερχεται απο καθε μορφη απορριψης που βιωσαμε στην παιδικη μας ηλικια. Το συμπαν ειναι αγαπη. Ειναι (για εκεινους) το μοναδικο κ απολυτο συναισθημα και ενεργεια που κυριαρχει στο συμπαν κτλ,κτλ. Ενω το μισος κ ο θυμος δεν ειναι αληθινα (αλλα εμεις οι κοινοι θνητοι ετσι βλακωδως νομιζουμε) ενω στην πραγματικοτητα τα αρνητικα συναισθηματα συνοψιζονται μονο στο εξης ενα: Τον Φοβο (& τιποτα παραπανω).
    Εν μερη ειναι σωστο (γιατι οντως εντοπιζονται συναισθηματα φοβου σε θυμωμενους ανθρωπους που εχουν καλυψει τον φοβο της παιδικης ηλικιας με υπερβολικο θυμο στην ενηλικη ζωη τους) αλλα δεν ισχυει σε ολες τις περιπτωσεις ανθρωπων κ πρεπει να εξεταζονται πολυ προσεκτικα κ να διαχωριζονται…
    Περα απο το γεγονος οτι, αυτο δεν ειναι ψυχολογια αλλα θυμιζει περισσοτερο Χριστιανη διδαχη (Ο Θεος/Χριστος ειναι αγαπη….δηλαδη αν εισαι Αθεος την εβαψες?), ειναι μια κακως μεταποιημενη παραφιλολογια, στηριγμενη σε πολλες θρησκειες εκατονταδων η’ κ χιλιαδων ετων με αποτερο σκοπο κ τελικο μηνυμα το:
    «Αγαπατε αλληλους, no matter what»….
    Ακυρωνοντας ετσι, κ με μεγαλη συχνοτητα την κοινη λογικη, την ανθρωπινη ψυχολογια (κ κυριως το ευρος των συναισθηματων μας), ακομα κ το ενστικτο μας για επιβιωση, η’ εστω μια υγιη διαβιωση.
    Τα πραγματα δεν ειναι τοσο απλα,οσο τα σερβιρουν , βεβαια.

    Το μισος, ο θυμος, η αγανακτηση, το αισθημα της αδικιας ειναι πολυ αληθινα συναισθηματα κ γι’αυτο εχουν ονομαστει ξεχωριστα, λογω των διαφορετικων ποιοτητων τους και
    «οχι-ολα-ειναι-φοβος….κ ολα τα υπολοιπα ειναι (η’ θα επρεπε να ειναι) αγαπη».
    Αυτα ειναι υπερ-απλουστευμενες αμπελοφιλοσοφιες μαγειρευμενες στο micro-wave για να γλυτωνουμε κ χρονο….Μιας κ οντως ισχυει πως, την Αποδοχη κ την Αγαπη τα θελουμε ολοι κ ο δρομος ωστε να φτασουμε κ για να καταληξουμε (σ’αυτα) ειναι, μεσω της επιλυσης του/των προβληματος/των μας.
    Ετσι λοιπον το μισος,ειναι Μισος (κ καλα κανει κ υπαρχει) κ δεν ειναι φοβος με στολη μασκε. Ο θυμος ειναι Θυμος κ ουτε αυτος ειναι φοβος, το ιδιο ισχυει με την Αδικια, η’ την Αγανακτηση.
    Β) Ολα αυτα τα συναισθηματα θυμιζουν τον σωματικο πονο. Οταν μας ποναει κατι στο σωμα μας, ειναι ο συναγερμος του οργανισμου μας που μας ειδοποιει οτι κατι-δεν-παει καλα με εκεινο το οργανο μας. Πρεπει να υπαρχει -ο πονος- για να το καταλαβεις πριν σου πεσουν τα δοντια, πριν σου κοψουν το ποδι, η’ πριν κουφαθεις απο ωτιτιδα. Ο πονος σε προστατευει, επι της ουσιας, απο κατι πολυ χειροτερο. Το ιδιο συμβαινει λοιπον κ με τον θυμο η’ το μισος.
    Γ) Ο θυμος (πιθανον κ το μισος) φερνει τους ανθρωπους σε μια κατασταση υψηλου συναγερμου οπου συχνα προειδοποιει για πιθανες παγιδες και κινδυνους που σε κατασταση χαλαροτητας και ηρεμιας δεν μπορουμε να τις/τους αντιληφθουμε μιας και δεν ημαστε αφυπνισμενοι η’ ακομα καλυτερα, σε κατασταση επαγρυπνησης. (Αυτο ειναι ενα γνωρισμα που συχνα διαθετουν οι υπερβολικα καχυπτοποι ανθρωποι-μιας κ οποιον γνωριζουν θεωρουν οτι θα φερθει καιροσκοπικα κ συμφεροντολογικα απεναντι τους-. Η αλλη ομαδα ειναι οι ψυχοπαθεις.). Επειδη λοιπον δεν ειμαστε (ολοι) φυσει και θεσει ψυχοπαθεις, ειναι καλο οταν υπαρχει η επαγρυπνηση, εφοσον πλεον οι κεραιες μας λειτουργουν σε αλλα επιπεδα πολυ ανωτερα του συνηθισμενου, κ μπορουμε με νεους τροπους να επιλυουμε με προσοχη τις υποθεσεις μας. Η διαισθηση μας ανεβαινει εξισου κ ειμαστε πολυ πιο δεκτικοι σε λεπτομερειες, που:
    Ουτε-θα-περναγαν-απο-το-μυαλο-μας, κατω υπο φυσιολογικες συνθηκες. Αλλαζουν ολα τα επιπεδα ορμονων στο σωμα μας κ εχουμε μια εγκεφαλικη υπερλειτουργια κ υπερδραστηριοτητα. Ειναι το σημειο καμπης που μας βγαζει απο την Νιρβανα μας (την αφελια μας, την τυφλη -πιθανως- εμπιστοσυνη μας, τον υπνο του δικαιου μας) & αρχιζει να παιρνει ο εγκεφαλος μας κ το συναισθημα μας «αναποδες βολτες»,αγαπωντας τον εαυτο του (μας) κ θυμωνοντας η’ κ μισωντας τον αλλον.
    Φυσικα, οντως ισχυει το, να μην παιρνουμε αποφασεις «εν βρασμω ψυχης», κ ειναι σωστο, αλλα τελικα μονο εν μερει. Με το πολυ ΖΕΝ δεν θα καταλαβεις ουτε το τρενο που ερχεται καταπανω σου, οποτε ουτε κ τον κινδυνο (την απειλη, την εκμεταλευση, την προδοσια η’ οτι αλλο) που μας εφτασε, να νιωθουμε ετσι.

    •Καλο ειναι να θυμομαστε πως το μισος κ ο θυμος ειναι ακρως καταστρεπτικα κ ψυχοφθορα μακροσκελως για τον ψυχισμο μας, με επεκταση να εγκλωβιζουν, με την σειρα τους, το πνευμα κ το σωμα μας. Οι ψυχοσωματικες ασθενειες δεν προκαλουνται μονο απο αγχος κ στρες,αλλα κ απο παρατεταμενο θυμο η’ μισος. Ειναι σαν την αδρεναλινη που στα σωστα επιπεδα φερνει τα επιθυμητα αποτελεσματα, αν τρεχεις σ’εναν αγωνα δρομου για παραδειγμα αλλα με υπερβολικη παθαινεις καρδιακη προσβολη. Ο θυμος η’ το μισος μπορουν να σε «κατατρωνε» εσωτερικα κ εξωτερικα,αν δεν βρεις τις ισορροπειες σου κ τελος να τα εξαλειψεις απο την ζωη σου. Αλλωστε δεν ειναι λογικο (ποσο μαλιστα υγιες), ουτε φυσιολογικο να μισεις ανθρωπους με το παραμικρο. Τοτε κατι δεν παει καλα μαζι σου. Ο θυμος ειναι πιο ευκολο να βγαινει συχνοτερα στην επιφανεια, με μικροτερες η’ μεγαλυτερες εντασεις, το θεμα ειναι να μην ειναι ακραιος.
    Ολα χρειαζονται στην σωστη δοση, ωστε κ να «αποδοσουν» αλλα κ να μαθουμε απο αυτα τα συναισθηματα.

    •Αγαπη/Μισος ειναι η αλλη πλευρα του ιδιου νομισματος. Διαθετουν τεραστια ενεργιακα αποθεματα κ τα δυο.
    Οση εντυπωση κ αν μας κανει κ τα δυο μπορουν να λειτουργησουν εξισου για καλο η’ για κακο.
    Π.χ. το μισος σου για καποιον που σε βασανιζει (ηθικα, πνευματικα, ψυχολογικα,σωματικα) μπορει να σε απελευθερωσει ενω η αγαπη του -του βασανιστη σου- προς εσενα,μπορει να σε καταστρεψει η’ να σε σκοτωσει (ηθικα,πνευματικα,ψυχολογικα,σωματικα/ κυριολεκτικα η’ μεταφορικα). Με αλλα λογια μια αρρωστη αγαπη δεν ειναι κατι καλο, κ ενα μισος που σε κινητοποιει να αλλαξεις την ζωη σου,δεν ειναι απαραιτητως κακο.
    •Φοβος. Η χρηση του φοβου οταν δεν εχει να κανει με την εννοια της τιμωριας, ωστε να ζεις ηθικα κ εναρετα για να πας στον Παραδεισο…εχει να πραγματευτει, στην Ψυχολογια,με την παραλυση κ την αδρανεια.
    Ο Φοβος εδω δεν σε κινητοποιει οπως το Μισος,αλλα σε μουδιαζει,σε παγωνει. Ζωντας υπο καθεστως φοβου δεν κανεις τιποτα. Ουτε καλο,ουτε κακο.


{ RSS feed for comments on this post} · { TrackBack URI }

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: